اندیشه های طلبگی

برای بهتر شدن باید اندیشید...

ماهی شناسی سیاسی!


ماهی شناسی سیاسی
خوب است وقتی دغدغه ی اصلاح جامعه را پیدا کردیم، دقیقا خود عیب ها را نقد کنیم، یعنی خطا بودن خطا را بنمایانیم و از هدف قرار دادن اشخاص، تا حد امکان پرهیز کنیم. در این صورت امکان یک تبادل نظر مفید و آرام را فراهم می آوریم و از حساسیت های نابجا می کاهیم. اگر در نقدها مدام شخص خاص یا اشخاص یک جریان، حزب یا هر چیز دیگر را هدف بگیریم ممکن است کم کم این شائبه ایجاد شود که هدف بازی سیاسی و قدرت طلبی است و نقد بهانه . در این صورت مخاطبین ما را در حال بازی خواهند دید و دیر یا زود، گارد خواهند گرفت. طبیعی است که به جای اندیشیدن سعی می کنند خوب بازی کنند و در بازی حقیقت کم رنگ می شود.
سعی کنیم ماهی شناسی را به دیگران بیاموزیم تا خودشان ماهی مناسب را انتخاب کنند. اگرنه امروز از یک ماهی فروش ماهی می خرند و فردا که به او بدبین شدند، از ماهی فروش مخالف او ! بیچاره مردمی که هر روز حواله به یک ماهی فروش می شوند و از خوب و بد خود ماهی خبر ندارند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

گفتگویی درباره گفتگو

جای بسی شکر است که در دوره ی ما گفتگو رایج تر است و تا حدودی جای زبان های خشنی همچون چوب و چماق و شمشیر را گرفته است، این یک ظرفیت برای رشد بیشتر و سریعتر جامعه است، اما متاسفانه گاهی یک مشخصه زبان شمشیر را هنوز از دست نداده ایم و آن علاقه به شکست دادن طرف مقابل است. حس پیروزی حس شیرینی است! اما نباید در غلبه بر طرف مقابل آن را جست ؛ هدف طبیعی در یک گفتگو انتقال اطلاعات و هم افزایی اندیشه ها است، طبیعی است که در چنین فرآیندی مغلوب معنا ندارد، زیرا در یک گفتگوی صحیح هردو طرف قدمی برای بهبود زندگی اجتماعی برداشته اند و پیروز هستند. پس بهتر است هرگاه خوی زبان شمشیر ما گُل کرد، آن را به ترفندی به مسیر زبان دوستی و هم افزایی گفتگو بازگردانیم . در این صورت شاید چیزی بیاموزیم یا به دیگران بیاموزیم. حس پیروزی خود را با پیروزی بر مشکلات اجتماعی و یاری رساندن به دیگران اقناع کنیم و دوگانه خودی و خصم را تا جایی که امکان دارد دور بریزیم، در غیر این صورت بازنده نهایی ما هستیم که قاعده ی رفتار اجتماعی را بلد نیستیم.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

چیزهایی که یک رئیس جمهور باید بداند!


این ها فقط تعداد کمی از چالش هایی است که به عنوان نمونه لیست کردم، در روزهای انتخابات ببینید کاندیداها تا چه اندازه از این بحران ها اطلاع دارند، راهکار داشتن پیشکش!!! رئیس جمهور(و البته هر مدیر دیگری) باید اجمالا از دغدغه ها و راهکارها شناخت صحیحی داشته باشد تا بتواند مدیران پایین دستی را درست انتخاب کند. همچنین اگر دغدغه ها و راهکارهای آنها درست شناخته و به جامعه شناسانده شود، می شود امید داشت هر حزب سیاسی که روی کار آمد مقداری از آنها را به خاطر فشار افکار عمومی پیگیری کند. و این مسیر روبه رشد می تواند به مرور زمان کشور را به سمت پیشرفت حرکت دهد. قطعا اگر شما هم کمی تحقیق کنید موارد بیشتری از این دست خواهید یافت.

1.  ایران به نسبت جمعیت و خروجی صنعتش گازهای گلخانه ای بسیاری تولید می کند. این مطلب علاوه بر آلوده کردن محیط زندگی بشر با شعارهای اسلامی ما در تناقض و موجب بدبینی جهانیان به کشور ما می شود.
از طرف دیگر بهینه کردن کارخانه ها و وسایل آلاینده هزینه بر است و در اقتصاد ما چالش ایجاد می کند.
2.  به خاطر استفاده بی رویه از سفره های آب زیرزمینی، این منابع که در طی هزاران سال جمع شده اند در حال تمام شدن هستند، از طرف دیگر ما نیاز به خودکفایی و امنیت غذایی داریم و نیز با رواج کشاورزی های آب بر، زندگی عده ی زیادی را وابسته به استفاده از این سفره های زیرزمینی کرده ایم.
3.  برای تجارت جهانی مشکل داریم، چون بانک های بزرگ و معتبر به خاطر تهدید امریکا ریسک همکاری با ما را نمی پذیرند، به همین خاطر ما مجبوریم مسیر تبادلات پولی خود را از طریق بانک های کوچک و باج خواه و نیز صرافی های ناامن پیگیری کنیم.
4.  به خاطر دستکاری محیط زیست همان تعداد کم گونه های جانوری ایران در حال انقراض هستند، از طرف دیگر به زمین ها برای کشاورزی و چرای دام نیاز داریم، همچنین به معادن موجود در این مناطق و جاده هایی که از این مناطق عبور می کنند.
5.  برای کنترل تورم دچار رکود می شویم و با از بین بردن رکود تورم ایجاد می کنیم.
6.  با سدسازی های بسیار، نظم طبیعت را به هم ریخته ایم و سفره های آب زیرزمینی را دچار مشکل ساخته ایم، از طرف دیگر ضرورت سدسازی روشن است.
7.  بعد از تغییر مسیر رودها و استفاده از آب آنها برای کشاورزی و مصارف شهری و صنعتی، تالاب ها، دشت ها و دریاچه های ما خشک یا کم آب شده اند و علاوه بر از بین رفتن این زیبایی های الهی، این محیط ها را به کانون های داخلی ریزگرد تبدیل کرده ایم.
8.  به اسم با سواد سازی جامعه عده زیادی نیم سواد و ناکارآمد و البته مدرک دار تربیت کرده ایم که مدعی هستند اما کار بلد نیستند، گذشته از این که نوع رشته هایی که آموزش داده ایم مطابق نیاز کشور نبوده است و همچنین واضح است که این افراد نیم سواد را هم نمی شود به عنوان نیروی کار به خارج کشور صادر کرد. دانشگاه هایی همچون دانشگاه آزاد برای حفظ حیات  و تامین مالی ریخت و پاش های خود نیاز دارند که همه ساله دانشجویان بیشتر و با کیفیت کمتری را پذیرش کنند.
9.  به خاطر حمایت از تولید ملی اقتصاد کشور را به شکل نیمه بسته درآورده ایم و رقابت طبیعی ای که در بازار جهانی وجود داشت  را از دست داده ایم، رقابتی که خودبه خود منجر به تولید کالاهای با کیفیت تر و ارزان تر می شد. از طرف دیگر ضرورت حمایت از تولید ملی روشن است.
10.  کدام یک بهتر است، این که برای ورزش قهرمانی هزینه کنیم چون جامعه را به شور و نشاط می آورد و سرگرم می کند؟ یا برای ورزش همگانی و افزایش زیرساخت های آن هزینه کنیم تا جامعه ای سالم تر داشته باشیم؟
11.  این که بیمه هزینه ها را پرداخت می کند، جلوی واماندگی افراد در پرداخت خسارت ها را گرفته است، اما خود عاملی شده است برای کم توجهی و بی احتیاطی افراد.
12.  برای حفظ سلامت دستگاه های اجرایی و قضایی و ... سازمان های نظارتی تشکیل می دهیم، اما خود این سازمان ها هم دچار فساد می شوند.
13.  برای افزایش تولیدات کشاورزی از کودها و سمومی استفاده می کنیم که خطر آنها بالاتر از استانداردهای بین المللی است و سالانه خسارت های جانی و مالی بسیاری از این ناحیه می بینیم. و در سرطان معده جزء برترین ها در دنیا هستیم!
14.  بافت شهرهای ما بسیار فرسوده و در مقابل خطرات طبیعی و غیرطبیعی بسیار آسیب پذیر است، در عین حال اصلاح آنها هزینه بر است و نیز نارضایتی عمومی را برای دوره ای در پی دارد، و معمولا مدیران شجاعت پذیرش مسئولیت چنین جراحی هایی را ندارند.
15.  تعداد قابل توجهی از مردم ما اهل رعایت کردن مسئولانه قانون نیستند، از طرف دیگر با بالابردن مجازات ها نارضایتی عمومی را بالا برده ایم، زیرا زیرساخت های لازم و روان برای رعایت قانون را فراهم کردن نکرده ایم، همچنین فرهنگ سازی های لازم انجام نشده است.
16.  ... 

بهترین تبلیغ یافتن راه حل برای اصلاح این بحران ها و امثال آن و پیگیری آنها است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

به روز شدن به سبک تبدیل چراغ پیه سوز به لامپ

موافقت یا مخالفت با مدرنیته دعوایی است قدیمی! اما امروزه تقریبا همه پذیرفته اند که مدرنیته بد و خوب دارد و می توان با پالایش از آن بهره برد. حتی اگر کسی با تمام مدرنیته مخالف باشد می داند که برچیدن مدرنیته از جامعه کاری است تقریبا محال.

یک موافق یا مخالف درست و حسابی حتما دلایل محکمی برای نگاهش دارد، اما عجیبند افرادی که در متون و محتوای چند قرن قبل گیر افتاده‌اند، ولی برای این که برچسب عقب ماندگی نخورند، گه‌گداری در بین درس و بحث، مثال امروزی به کار می برند. مثلا اگر در متن کتاب "اسب" مثال آورده شده باشد، فقط به جای کلمه "اسب" کلمه "پراید" را می نشانند.(البته اگر بشود به پراید به روز گفت.) یا وقتی صحبت از زمان شناس بودن می شود، مفتخرانه به استفاده‌شان از لپ تاپ و تلگرام و ... اشاره می کنند.

ساده انگاری خوش بینانه‌ترین توصیفی است که می توانم از نگاه این افراد داشته باشم. این افراد اصلا توجه ندارند که علوم حوزوی از سنخ علوم انسانی است و به روز بودن در علوم انسانی به معنای استفاده از ابزار روز در مطالعات و تحقیقات نیست. بلکه روش ها و محتوا باید به گونه ای تغییر کند که بتواند با کارآمدی و ثمربخشی خود دنیا را شگفت زده کند و عرصه های علمی و مدیریتی را تسخیر کند.

برای رسیدن به چنین مطلوبی باید چینش ها و محتوای علوم بازنگری شود و با توجه به هدف و وظیفه‌ی دین در دنیای امروز تنظیم شود. در چنین فضایی پرداختن بی دغدغه به متونی که برای جامعه‌ی چند قرن قبل تنظیم شده اند قطعا قابل قبول نیست و در صورت کاستی در اجتهاد کارآمد و به روز، قطعا معذور نخواهیم بود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

جزیره های حوزه

نیاز به توضیح دادن نیست که امروزه تا چه حد نیازمند سرعت در تولید داده های منسجم علوم انسانی هستیم؛ زیرا هرچه را قلم من بخواهد بنمایاند با وضوح بیشتر در جلوی چشمان ماست.

هریک از حوزویان پاسخ این نیاز را از دریچه‌ای دیده اند؛ ولی بیش از این که به هدف خود رسیده باشند در دریای علوم حوزوی جزیره‌‌هایی را شکل داده اند و معمولا ارتباط با سایر جزایر فکری را نمی پذیرند! بی تردید این تک جزیره‌ها نمی توانند از مرزهای اسلام دفاع کنند، چون بیشتر مشغول دفاع از مرزهای جزیره فکری خود هستند و نگاه های فکری دیگر را فقط به عنوان یک سوژه نقد و نپذیرفتن (به صورت حداکثری) می بینند. راه حل ساده است اگر به جای تمرکز بر نقاط افتراقی که مرزهای جزیره ها را مشخص می کند به نقاط اشتراک توجه کنیم تا از این جزیره‌های پراکنده، قاره‌ای قدرتمند بسازیم. راه حل ساده است اگر اجازه دهیم بحث‌های علمی واقعی شکل بگیرد و نگاه ها نزدیک و نزدیک تر شود و در نهایت بر مدار نظریاتی اتحاد صورت بگیرد که از بیشترین اقبال برخوردار هستند. اما گویی این ساده‌ی دست یافتنی برای برخی دشوار و نخواستنی است، بی تردید در صورت اصلاح نشدن این وضع تمام جزیره‌ها به زیر آب خواهد رفت.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

بسته اندیشی در لباس آزاد اندیشی

علی رغم تمام مذمت هایی که نسبت به جمود و بسته اندیشی صورت می گیرد، نسل جامد اندیشان منقرض نشده است! بعد از هجمه های شدید به "بسته اندیشی" ، چندان دور از انتظار نبود که حتی جامد اندیشان دامن خود را از این ننگ پاک کنند و دست کم ژست آزاداندیشی به خود بگیرند. این ترکیب نامیمون، فرزند ناخلفی را به وجود آورده است که نه آزاد می اندیشد و نه مذمت های بسته اندیشی را در حق خود روا می دارد. و صدالبته خلقی است به غایت پنهان، بنابراین اصلا دور از انتظار نیست که در گوشه ای از عالم ذهن نویسنده این سطور هم مخفی شده باشد.

خوب است دنبال نشانه های این خلق ریاکار بگردیم تا از شر چموشی های آن تا حدودی در امان بمانیم.

نشانه اول

سخن دیگران را نمی شنود تا در آن تامل کند، بلکه می شنود که رد کند! یعنی نتیجه از ابتدا مشخص است و اصلا قرار نیست چیز جدیدی پذیرفته شود، فقط راه رسیدن به این نتیجه را باید جست.

نشانه دوم

در هنگام گفتگو چندان علاقه به شنیدن ندارد. چون باور دارد که در سخنان دیگران مطلب آموختنی‌ای نیست یا نادر است.(همه یا غالب علم همان چیزی که در ذهن اوست یا احتمالا در آینده در ذهن او کشف خواهد شد.)

نشانه سوم

اگر با حرفی کنار بیاید، به گونه ای آن را به باورهای خود بازمی گرداند، گویی تمام اندیشه های صحیح به گونه ای از افکار او سرچشمه گرفته است و بعدا  در ذهن دیگران دچار آلودگی شده است و زلالی اش را از دست داده است!

نشانه چهارم

سخن شما را در دوراهی قرار می دهد، یا حرف مرا می زنی یا معتقد به فلان حرف باطل هستی!

نشانه پنجم

وسط یک گفتگوی داغ علمی که جای دلیل آوری است، یک باره شروع می کند به نصیحت کردن شما!

برای مثال "حرمت ها را حفظ کن! "، "فلانی گردن شما خیلی حق دارد"، "فلانی استاد شماست"...! (این ها همه معادل همان " نقد نکن" یک آدم بسته اندیش  است)

نشانه ششم

...

دیدن این نشانه ها را در هیچ فردی بعید ندانید از مدعیان آزاداندیشی گرفته تا مدعیان تقوا و دین داری! و حتی خودتان!

و البته همچون سایر ویژگی ها غلظت آن در افراد مختلف متفاوت است.

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

حقیقت این جا نیست!

یکی می نویسد وقتی حفظ اسد مهم تر از پاسداری از خوزستان شد، دیدن چنین وضع ناگواری دور از انتظار نبود!

دیگری گلایه می کند که چرا آقای روحانی به جای سفر به خوزستان و رسیدگی به مشکل ریز گردها به عمان سفر می کند و به دنبال گفتگو و سازش با کشورهایی است که ایران را تهدید می کنند.

اولی را یک اصلاح طلب و دومی را یک اصول گرا ! این سبک سخنان را چقدر شنیده اید؟!

این که کمک به سوریه و حفظ اسد کار خوبی است یا نه و نیز این که سازش با کشورهایی که ما را تهدید می کنند ذلت است یا نه؟! بحث جداگانه ای است، ولی بی تردید، بی ربط ترین چیزها نسبت به حل مشکل ریزگردهای خوزستان است!

جالب است که این بی ربطی را طرفداران جریان سیاسی مخالف خوب متوجه می شوند، و با ژستی روشنفکرانه حریف را به رعایت اخلاق پند می دهند. اما معمولا متوجه نیستند که هم فکرهای سیاسی خودشان چه سخنان بی ربطی تقدیم رسانه ها می کنند.

آنچه که من می فهمم  نه اصول اسلام چیزی که اصول گرایان نشان می دهند و نه راه کارهای مدرن غرب برای حل مشکلات چیزی است که اصلاح طلبان آن را ادعا می کنند.(بد حال تر از همه، جریانی است که به اسم اعتدال تمام نقص ها را در خود جمع کرده است.) بی تردید نه حقیقت و نه واقعیت متاعی نیست که در دکان این فرصت طلبان سیاسی یافت شود.

چند درصد از ما(از اصول گرا گرفته تا اصلاح طلب و شاید معتدل) واقعا ریشه ی مشکل ریزگردهای خوزستان را می دانیم؟! و چه اندازه از راه حل ها و موانع آگاهیم؟! بی تردید تا وقتی که رسانه های ما پر است از مچ گیری های سخیف جریان های سیاسی،جایی برای نشر و اندیشیدن به مسائل واقعی نخواهد ماند. که اگر این طور نبود،قطعا راه حل های واقعی مطالبه عمومی مردم می شد و هر دولتی با هر طرز فکری، مجبور به اقدام عملی و جدی می شد.

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

ادب فروشان


اگر دنبال متقی ترین افراد هستید، بی تردید یکی از مجموعه هایی که باید مد نظرتان باشد حوزه های علمیه است.  بی شک اسطوره های تقوا را باید در تاریخ و حال حاضر این مجموعه یافت.

اما در همین مجموعه افرادی هستند که بی نظیر یا حداقل کم نظیر اند، افرادی مودب به آداب، آدابی که به سختی می توان استحبابشان را در آن حد و حدود که ایشان رعایت می کنند، اثبات کرد؛ اما ایشان از باب احتیاط اهل رعایتند.

چنان اهل رعایتند که هنگام سوال پرسیدن از ایشان واهمه داری مبادا اندکی موجب رنجش ایشان شوی و در دم گرفتار تیر غیب گردی.

در حال و هوای فروتنی به سر می بری، که به ناگاه منظومه فکری ات را در هم می ریزند و تو را دچار تناقض عاطفی می نمایند.

محبتی که نسبت به رعایت بسیار آنان داشتی و اشمئزازی که در اثر لگدمال شدن انصاف به تو دست می دهد! هنگامی که با نگاه مخالف چنان رفتار می کنند که گویی کافری است حربی! هنگامی که بدون دقت و تامل در مقصود فرد مخالف، سطحی نگرانه او را متهم به عناوینی همچون دروغ گویی می نمایند!

ماجرا وقتی عجیب تر می شود که با فردی مشهور الحال که ساختارهای عقیدتی را زیر سوال برده است و دست در دست دشمنان اسلام دارد با کمال ادب سخن می گویند، اما شخصی که در چهارچوب های عقیدتی نگاه فقهی و اصولی متفاوتی دارد را جهنمی،... می نامند!!!

رعایت ادب مطابق طبع را باید تقوای سلیقه ای نامید و روشن است که تا چه حد از ارزش تقوا تهی است، زیرا اساسا تقوا تقوا است وقتی تابلوی توقفی باشد برای تمایلات نادرست نفسانی! بی تردید هیچ لباس توجهیی نمی تواند چهره زشت این بی انصافی را بپوشاند و چه بسا آن را رسواتر نماید.

 بی شک کسی که این چنین انصاف را زیرپا بگذارد، دیگر ظاهر متینش در میان حق جویان خریدار ندارد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

لمس ناکارآمدی


نگاه هدفمند به مجموعه ای که در آن فعالیت می کنیم لازمه رویه عاقلانه است.

رهاورد دین سعادت است، آیین های دینی باید این هدف را به طریقی ثمربخش متجلی کنند، مخصوصا ادیانی که داعیه کامل بودن دارند باید بتوانند در همه حوزه ها به نحوی کارآمد پاسخگو باشند، دینی که در بن بست شرایط اسیر شود، دین الهی و همه جانبه نیست، بلکه برداشت های غلطی است که ظرفیت هموار سازی راه سعادت را ندارد.

اساسا وقتی ترجیح آیینی بر آیین های دیگر را اثبات می کنیم باید ملتزم به تمام لوازم آن هم باشیم، قطعا غیبت صاحب عصر و ولی خداوند (عج) خلایی غیرقابل چشم پوشی است، که دست ما را از ارشادهای خطاناپذیر ایشان کوتاه کرده است. اما نمی توان پذیرفت با غیبت حضرت ولی عصر(عج) امر دین به تعطیلی بیانجامد.

اگر با غیبت حضرت ولی عصر(عج) بخشی از ظرفیت دین تعطیل گردد پذیرفتنی است. اما بن بست در ارائه علوم انسانی اسلامی معنا ندارد.

 تفاوتی ندارد که از ابتدا به بن بست باور داشته باشیم یا حوزه چنان سست، کند وناکارآمد عمل کند که نتیجه آن برای جامعه ی امروز همان تجربه ی بن بست باشد.(نکته ای که حتی حوزویان متجدد و دغدغه مند هم تاحدودی از آن غافل هستند.)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد

تحجر روی دیگر سکه سکولاریزم


سکولارها راهکارهای اجتماعی اسلام را مختص به زمان تشریع می دانند؛ فرمایشات اجتماعی پیامبر ص و معصومین ع را تشریع الهی نمی بینند، بلکه معتقدند این دستورات فقط از این جهت صادر شده است که معصومین ع در مواقعی حاکم جامعه بوده اند یا دست کم عضوی نخبه در جامعه، که شرایط همان زمان را دیده اند و راهکار مناسب را بیان کرده اند.

طبیعتا چنین راهکارهایی لزوما مناسب عصر ما نیست، زیرا شرایط عصر ما نسبت به عصر ایشان بسیار دگرگون شده است و این دگرگونی شرایط، در راهکارهای موقت معصومین ع لحاظ نشده است؛ بنابراین باید از اسلام به راهکارهای فردی آن اکتفا کرد تا انسان هایی مهذب تربیت شوند؛ در مرحله بعد این انسان های مهذب با اندیشه ی خود نظامی را تدوین کنند که پاسخگوی شرایط حال حاضر باشد.

متحجرین حوزه، پازل و جهانبینی سکولارها را به بهترین وجه کامل می کنند و تا حد زیادی به تئوری ایشان وجهه می بخشند. در فرآیند استنباط متحجرین، عقل نقش روشنی ندارد، عقلی که تاثیر به سزایی در توسعه و تضییق نصوص شرعی برحسب تغییر شرایط دارد، عقلی که مدار فهم مناطات احکام و مقاصد شریعت است؛ توجه به قرائن کلام و مصالح و مفاسد مقصود شارع در استنباط ظاهرگرایان رنگی ندارد و اصولا عنصر کارآمدی در اجتهاد ایشان حرف غریبی است، تا جایی که اگر مدتی با ایشان معاشرت کنید متوجه می شوید بی توجهی به نتیجه و کارآمدی در بین ایشان نوعی فخر و تعبد ممدوح تلقی می شود. آیا می توان از چنین روش و منش استنباطی انتظار ورود موفق به عرصه اجتماعی را داشت؟! چنین شیوه استنباطی بهتر از هر نوع استدلالی سخن سکولارها در ناکارآمدی نصوص دینی در تدوین نظامات اجتماعی را اثبات می کند و بهترین مثال ها را برای ایشان فراهم می آورد تا در محفل های خود مطرح کنند و به ساده اندیشی دین داران بخندند و سرآخر فتاوای ناکارآمد متحجرین را در کنار اندیشه های آرایش شده سکولاریسم قرار دهند و جامعه را بین این دو مخیر کنند!

انتخاب جامعه کدام خواهد بود؟

پیرزنی که قابلیت زاد و ولد ندارد، یا عروس آرایش شده ای که توانایی فرزندآوری دارد هرچند ناخلف و نابه کار؟

بین ادعا و عمل متحجرین فرسنگ ها فاصله است؛ ادعای کامل بودن دین اسلام و داشتن برنامه های متعالی برای همه عرصه ها کجا و رخوت زدگی و مرده وشی که امروز در روش علمی ایشان مشاهده می کنیم کجا؟ متاسفانه این قرائت ناکارآمد متحجرین از اسلام به پای اسلام نوشته می شود.

اگر شرایط به همین شکل پیش برود، در آینده ای نه چندان دور باید شاهد مصالحه ای نانوشته بین سکولارها و متحجرین باشیم، عرصه های اجتماعی و علوم انسانی در اختیار سکولارها قرار خواهد گرفت و دین به فضای فردی جامعه منحصر می شود، آن هم صرفا در میان عده ای محدود! و فرصت تاریخی انقلاب اسلامی برای نشر تعالیم اسلام به همین سادگی هدر می رود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
وحیدی نژاد